Over ons

Even voorstellen... 

vlnr: Jan & Toos Nederhoff en Ria & Gerrit Dirks

Twee echtparen, voormalige overburen, die het helemaal zagen zitten om samen in Frankrijk een nieuw leven te beginnen.


We schrijven 2001. Hoe goed ken je je buren eigenlijk, behalve een vriendelijk ‘hallo’ of een kort praatje op straat?
Tijdens een jaarlijks terugkerende “burenborrel”,  waarbij de straat  wordt  afgezet en alle bewoners met hun hapjes en drankjes naar buiten komen, leerden wij ze pas echt kennen: Onze overbuurtjes Jan en Toos..

Het bleek dat we op de keper beschouwd erg veel gemeen hadden, maar bovenal: liefde voor Frankrijk. Zij waren dat jaar net terug van een vakantie aldaar, waarbij ze met een makelaar een 17e eeuws kasteeltje bezocht hadden. Gewoon, om eens te kijken. Zij liepen al lang met het idee rond over enkele jaren Nederland te verlaten en een chambre d’ hôtes te beginnen in Frankrijk. Dat kasteeltje was wel erg mooi, maar er moest heel veel aan gebeuren.  Teveel en te kostbaar voor een stel alleen.

Bij het bekijken van de foto’s,  natuurlijk onder het genot van een goed glas Franse wijn, groeide langzaam het idee om de sprong ‘in den vreemde’ met ons vieren te wagen en die kar samen te trekken. Het kasteeltje zou het niet worden, maar we spraken af om in 2007 daadwerkelijk te gaan zoeken. In de aanloop daarnaartoe organiseerden we van alles om elkaar beter te leren kennen.

  • Over en weer werden er etentjes gegeven met nieuwe franse gerechten,
  • Een fietweekend in Maastricht,
  • Een kampeerweekend in Brabnt,
  • Oud en nieuw vieren met elkaar in Nederland en Frankrijk,
  • Korte vakanties in de Bourgogne, waarbij we sliepen in chambres d'hôtes

 

Hoe het ook zou lopen, één ding was voor ieder van ons duidelijk:  Als een van ons het niet zou zien zitten, ging het feest niet door. En zo verstreek de tijd.  Tot die bewuste maand juli in 2004…….

Dat jaar hadden we onze vakanties weer op elkaar afgestemd en we zouden weer naar de Bourgogne gaan, naar een  camping waar we al eens eerder waren geweest.

Natuurlijk nog steeds met het plan om de omgeving te verkennen en eens een paar huizen te gaan bekijken. We vroegen ons voornamelijk af wat het nou werkelijk inhield als er bij een huizenadvertentie  “à  rénover” stond, wat in makelaarstaal nooit meer dan “moet iets aan gebeuren” betekent.
Eenmaal op ons vakantieadres werden er afspraken gemaakt met de makelaar in het dorp voor een bezichtiging van een watermolen. In Nederland had Toos op Internet een mooi huis gezien en dat had deze makelaar ook in haar portefeuille. En zo reden we achter haar aan over provinciale kronkelwegen door het prachtige landschap.

De watermolen was prachtig, maar voor twee stellen te klein. Op naar huis nummer twee.
Wat we toen zagen overtrof onze stoutste verwachtingen.
Een groot huis bovenop een heuvel, een koetshuis, stallen, een beheerderswoning, nog een kleine woning, schuren en een heleboel grond. Op de achtergrond een groot bos en het uitzicht was fabelachtig.
 We waren zo enthousiast over de ligging en de mogelijkheden van dit  complex, dat we een bod deden. Veel eerder dan 2007, maar zoiets wilden we niet laten lopen.  Het enige obstakel was een boer die nog in de beheerderswoning woonde maar die zou er, volgens de makelaar, bij de overdracht uit gaan.  Dit zijn de zinnen waarbij de redactie van  het Tv-programma  “Het roer om” de oren spitst…..

Ondertussen was onze vakantie voorbij en gingen wij in spanning terug naar Nederland. Twee weken hebben we moeten wachten voordat we iets hoorden, want de eigenaresse  was op vakantie. We hadden er buikpijn van, tot uiteindelijk het verlossende bericht kwam van de makelaar: “Ze  heeft jullie bod geaccepteerd”.  Na ons zijn er nog kapers op de kust geweest, zoals een Fransman, die bij de burgemeester van het dorp was gaan vragen naar het adres van de eigenaresse en haar een hoger bod  had gedaan.  Ook mensen die vóór ons  in onderhandeling waren geweest, hadden er achteraf vreselijk spijt van dat ze dit hadden laten lopen.  Dat kon ons weinig schelen, wij waren in een jubelstemming!

De koop was in 2004 gesloten en de overdracht was gepland op 4 januari 2005.
Dat betekende dat we slechts een maand of vijf hadden om onze huizen te verkopen, een koper voor het bedrijf van Jan en Toos  te vinden en een stek te vinden voor hun beide dochters die niet meegingen naar Frankrijk.

Het was een emotionele tijd, maar alles liep op rolletjes. In korte tijd waren alle hindernissen genomen, totdat we in december 2004 een telefoontje van de notaris kregen. Als  donderslag bij heldere hemel deelde hij mede, dat de koop niet door kon gaan.
De boer in de beheerderswoning, die er bij de overdracht ‘dus’ uit zou gaan, weigerde om te vertrekken. Hij had een langlopend conflict met de eigenaresse omtrent zijn ouderlijk huis  een paar honderd meter verderop en  eveneens haar eigendom. Dat huis verkeerde in erbarmelijke staat en de eigenaresse weigerde dat op te knappen. Om druk op de ketel te zetten, maakte de boer gebruik van zijn ‘eerste recht van koop.’ Dat is een regel in Frankrijk, waarbij het bod van iemand die al in een huis woont  te allen tijde  voorrang heeft boven elk ander bod. Onze koopovereenkomst werd ‘onrechtmatig’ verklaard.
Daar zaten we dan, zonder huis, alle schepen achter ons verbrand en we konden de boer niet eens ongelijk geven. De eigenaresse was inmiddels ook nog eens overleden en de erfopvolger bleek nog hardvochtiger dan zij.
 Uiteindelijk besloten we een advocaat in de arm te nemen en tegen de eigenaar een rechtszaak te beginnen. 

Ik zal u de perikelen van de drie jaar durende rechtszaak besparen, maar  op het eind konden we een overeenkomst sluiten, waarbij de rechten van de boer werden afgekocht en het huis onder de oorspronkelijk voorwaarden aan ons werd verkocht.

Op vrijdag 29 februari 2008 werden wij de trotse eigenaren van Château de Satenot.

Ria Dirks

 

 

 

Château de Satenot
58250 Ternant
Frankrijk

Gîte 0033(0)386501116
Camping 0033(0)386305843                    of 0033(0)604052344

Nieuws

E-Bikes
Om heerlijk en relaxed de omgeving te verkennen verhuren wij 4 E-Bikes (elektrisch ondersteunde fietsen).

Camping
De camping gaat in 2018 open op 28 april en sluit per 1 september 2018.

U bent op onze camping van harte welkom.

U vindt ons ook op:

 
 
 
 

  RC225

 

 

 

In het kort...

Ons Château ligt in de Bourgogne-Franche-Compté (Nièvre) aan de zuidrand van het Parc Naturel Régional du Morvan. Vanaf ons prachtige landgoed kunt u mooie wandelingen maken of er op uit gaan met één van onze E-bikes, die wij voor u verhuren.


Maar ook voor een dagje uit kunt u in de omgeving prima terecht.

Contact

Château de Satenot
58250 Ternant
Frankrijk

Contact Gîte 0033(0)386501116
Contact Camping 0033(0)386305843